State of Bewilderness

Currently in some computer shop at nagiimbestiga.

Ano nga bang meron?

In everything that you do, we have to make decisions. Minsan these decisions make you successfull pero most of the times, hindi. Kadalasan pa, may mga desisyon na magpapawala sa iyo ng isang bagay at dahil duon ay pagsisihan mo ang ginawa mong desisyon.

Let me tell you a story tungkol sa isang knight na nagngangalang, Sir Ray.

Automatic na na nuong medieval times ang sapilitang pagkuha ng mga batang lalaki na nas edad 12 pataas para gawing sundalo. Minsan nagiging sundalo sila kahit di nila kagustuhan. Yung iba naman, napipilit na lang. Isang bata na nagngangalang Rachimanov Gustav. Noon pa man, balak na nya maging isang sundalo. Bata pa siya, nagtrain na siya na masanay sa mga strengthenous activities para mahasa ang kanyang skills. Dumating ang araw ng pagkuha. Kinuha siya ng mga sundalo ng hari at dinala sa palasyo. Kasama ang mahigit 200 na batang lalaki isa isa silang binabasbasan upang maging isa sa mga magtrain para maging sundalo. Ngunit merong mga magagaling sa kanila ang magiging knights at magkakaroon pa ng special training para sa knighthood. Nagpakita ng galing si Rachimanov at nabilib sa kanya ang mga tao. Nabilib ang mga guro nya at sinabing balang araw, may posibilidad na maging hari ito. Sinabi ng mga wisemen na hindi maari dahil hindi naman siya from royal blood. Pero kay Rachimanov, ginawa nyang maging magaling dahil gusto nya at hindi dahil sa kahit ano mang advantages. Dumating ang araw ng kanilang pagtatapos. Si Rachimanov ang nakakuha ng pinakamatataas na karangalan kaya isa siya sa mga binigyan ng offer ng hari na maging knight. Sa kanyang pamamahinga, nakakilala siya ng isang dalaga na nagtatrabaho sa kaharian. Napahanga siya sa angking kariktan at galing ng dalaga kaya napaibig siya dito. Nalaman nya na may gusto sa kanya ang babae. Ngunit kapwa sila nagtataguan at hindi nagsasabihan ng nararamdaman. Dahil dito, inililihim nila ang nararamdaman ng bawat isa.

Kapwa nila pinagaaralan ang kanya kanyang mga pagkatao, mga kagustuhan at kung ano ano pa tungkol sa kanila. Nais na sana sabihin ni Rachimanov ang katotohanan ngunit hindi maari dahil siya ay nasa militar. Sa tuwing laban ay di na aasahan ang kanyang pagbabalik at hindi na maari pa siyang magkaroon ng pagkakataon pa magmahal. Nahihirapan din siya dahil sadyang maraming manliligaw ang dalaga. Inisip nya na hihintayin na lang nya matapos ang digmaan at sabihin na ang katotohanan. Ngunit matatagalan pa ito dahil matagal tagal pa ang digmaang nagaganap. Wala rin siyang ibang magawa kundi maghintay at isantabi ang nararamdaman.

Nagsimula ang digmaan, dahil sa galing nya, isa siya sa mga ipinadala ng hari para makipagdigma. Tumagal ng ilang buwan ang labanan at nanalo ang kanilang laban. Sumuko ang kalaban at napasakamay nila ang nanakaw na lupain. Bumalik si Rachimanov at naisip ipagpatuloy ang kanyang pagiging knight. Nagsimula ang training. Matagal tagal ang training. Medyo pinagsisihan nya ang pagpasok sa knighthood dahil inuutusan lang siya ng mga mas matataas sa kanya. Kaunti lang ang training na natatanggap nya at puro pangaalipusta ng mga taong mas nakakataas sa kanya. Sa kabilang dako, ang dalagang kanyang sinisinta ay naghihintay pa rin. Ngunit dumating ang araw na nagsawa ito sa kakahintay.

Malapit na ang pagbabasbas ng hari sa 3 knight na hinirang. Si Sir Ray (dating Rachimanov), SI Leo, Sir Gustavo. Naisip nya sabihin na sa babaeng kanyang sinisinta ang katotohanan lalo pa na malapit na matapos ang kanyang knighthood. Ngunit sa kanyang pagbabalik ay wala na siyang nabalikan. Mayroon nang ibang minamahal ang dalagang kanyang sinisinta. Wala na siyang magagawa kundi tanggapin ang katotohanan at tanggapin na natalo siya.

HIndi man siya nagtagumpay sa dalaga, marami pa ring naghihintay na pagkakataon sa kanya. Dahil duon, naisip nya tapusin ang kanyang pagiging knighthood at hintayin ang pagkakataon ng pagbabasbas.


Sa darating na unang linggo ng marso, mawawala ang Mga waitress at waiters. Bakit? Kasi matatanggal na.

seven fifty-four

Wala akong maisip na magandang titulo para sa aking post kaya ang oras na lang ang inilagay ko. Bago ko simulan ang aking post, nais kong sariwain ang quotations ng newly elected president ng America at ang presidente na ngayon, si Barack Obama...

"Yes we can"

Pero paano kung itapat natin ang sinabi ni Pilosopo Tasyo kay Crisostomo Ibarra sa Noli Me Tangere,

"Ang yumuko sa pagdaan ng punglo ay di karuwagan. Ang masama ay harapin ito upang mabuwal at di na muling makabangon."

What if ganito ang pangyayari...

Meron kang goal. Pero alam mo this time na yung goal na yun is unattainable na. Possible mo siya makuha pero mga 10% lang ang possibility. Would you risk?


Anyways, bago ko ituloy ang post na yan, cases muna tayo...


The Classroom Case

Zero visibility this moment si Emmanuel. Pero mataas ang visibility ni Haydn within kay Marie. Si Roan naman, wala rin. At maging ang ibang suspect...

Isa sa mga suspect, si Bok ang nagbigay ng kanyang testamento ukol dito. Sinabi nya na may malaking tsansa na si Haydn ang tinutukoy ni Marie. Meron kasi siyang binitawan na clue pero para sa benepisyo ng mga taong kasangkot, hindi ko na ibibigay ang clue. Palagi rin nakikita na magkatabi sina Marie at Haydn. Hindi natin alam.

The Case of the Unanswered Question

Merong 2nd chance si Vladimir. And not just second chance, but the whole chance to do so. Nabigyan ng malaking break of the game si Vladimir so he won. And dahil dyan,

CASE CLOSED

Hindi na natin aalamin pa ang panig ni Celia. The testimonies, facts and observations, including the proofs are real.

Paano naisara? Ilang transmitters ng Vintage Spy ang nagshutdown ngunit marami raming transmitters ang ipinatayo ng Vintage Spy para mas makasagap pa ng signal sa ilang pangyayari. Mayroong 2-3 transmitters ang nagpadala ng signal na mayroong namamagitan kanila Celia at Vladimir. Whatever it is, yun ang malabo. Pero meron so case closed.


Dafoe Case

Wala na. Meron man tayong ibang ideya, o impormasyon na nasagap, hindi natin masasabi na si Dafoe ito. Maaring siya si Dafoe pero di natin alam kung siya nga, Dahil dyan, ipapadala na ang Dafoe Case sa...

COLD CASES

Possibly, walang leads kung sino si Dafoe. Sinasabi man nila na ito ay si Roman (codename ng isang suspect), hindi natin masasabi na siya ang hinintay ni Maria. So kung sino man yun, imposible pa tayo makakuha ng leads. Kaya naisip ng Vintage Spy na ilagay na lang sa cold cases ang kaso dahil wala nang leads. Mabubuksan lang ito if ever may matibay na lead. This time, wala na kayong maririnig about this case. Maisasara itong UNCLOSED FILE.


"She loved me, sometimes I loved her too.
How could one not have loved her great still eyes.

Tonight I can write the saddest lines.
To think that I do not have her. To feel that I have lost her.

To hear the immense night, still more immense without her."

-Excerpts for "Tonight I can Write" by Pablo Neruda


Madamdamin ang poem na ito. To see the whole poem, click this link. Una, memorable siya dahil siya ang ginamit kong pyesa sa pagsali sa Mr. PUP. Ikalawa, lagi itong pinapabasa sa akin at ikatlo, this time, unknowingly, nagapply siya sa akin. Especially these verses.

Sabi nga nila, hindi mo kayang hawakan ang tubig. Hindi mo kayang harangan ang daloy ng tubig. Parang yung isang kwentong nabasa ko, mayroong bata, pilit nyang hinaharangan yung daloy ng ilog. Nagpatong patong siya ng bato, binubuhat nya, nagpapakahirap siya. Pero kahit anong hirap nya, humahanap at humahanap pa rin ng butas ang tubig na pagdadaluyan nya. Naghahanap ito ng daanan. Ganun din ang buhay. Hindi mo kayang pigilin kung ano man ang agos.

Sa buhay, marami akong pinagsisihan. Especially last year. Meron kasing mga desisyon na masyado akong naging impulsive. Without thinking the possible consequences. Marami ang nawala, marami ang nadagdag. Pero paano kung ang nawala sa iyo ay iyong bagay na mahalaga sayo?

We cannot escape the fact na lahat tayo natatalo. Darating at darating sa buhay yan. Hindi lahat ng bagay, masaya. Hindi lahat, panalo. May talo yan. This time, it's my time.

Pero mas maigi na rin na nalaman mo ang katotohanan kaysa mabuhay ka sa kasinungalingan. May mga bagay na hindi mo matanggap pero iyon ang katotohanan. Para sa akin, hindi na kailangang bihisan ng pagkukunwari ang katotohanan. Wala tayong magagawa. Iyon ang katotohanan.


Mahirap intindihin. Pero siguro, it's time to give up. Hindi lahat ng bagay ipinaglalaban. May mga mandirigma tayo na hindi nanalo dahil laban lang ng laban. They never know how to accept defeat.

Though inaccept ko ang defeat ko, it is not the end for everything. Buhay pa ako, marami pa akong magagawang productive para sa akin at sa bayan ko. May bukas pa. Meron pang susunod na araw. Andyan ka pa, andyan pa siya, andyan pa ako. Mayroon pa akong kamao.

It's in her eyes

Sa blogger ako ngayon nagtatype ng post. Firstly kasi matagal tagal ko nang di ito ginamit since nagkaroon ako ng multiply site. So I decided to make my post in here today...


January 19, 2008

Maraming ibang ibang istorya akong nasilayan ngayong araw na ito. Masaya, malungkot, madrama, at kung ano ano pa. Sisimulan natin sa isang shocking story.

Umaga. Di pa ako nakakaalis, I feel something weird is going to happen. Pero dahil hindi ko pwede i-relate or isalaysay ang tunay na kaganapan, narito ang istorya na maaring pagnilaynilayan.

There was a war between the North and South Korea. Dahil ito sa paghahati ng border. Tila walang mananalo sa laban at magtatabla ito. Dahil dito, naisip muna nila magkaroon ng cease fire upang hindi masayang ang kanilang mga weapons pa at magkaroon ng panandaliang kapayapaan for 2 mos to give way para sa New Year. But North Korea was very insistent. Gusto nila mahati na ang border kaya nagsimula uli sila magbagsak ng missile sa Seoul. After ilang days, di na uli nagpadala ng troops or nagbagsak ng bomba ang North sa South Korea. Pero siyempre kahit di gumanti ang South Korea, nagiisip sila na gantihan din ang North. Merong 4 na sundalo mula sa 6th Infantry Division ang napadaan sa ilang North Korean soldiers. Hindi sila nakilala ng North Korean soldiers kaya nakalagpas sila at nakabalik sa base. pagkabalik nila ng base, kwinento nila sa kanilang commander na sila ay pinahirapan at inalipusta ng North Korean soldiers. Nagalit ang commander at nagpadala ng isang batalyon upang lusubin ang North Korean soldiers. As the war was going on, napagalaman ito nung 4 na sundalo na nagkwento sa commander at sinabi sa commander na joke lang ang lahat. Hindi naman talaga sila pinahirapan or whatsoever. Kumbaga nag joke lang sila. Pero huli na ang lahat, nakapagpadala na ng batalyon sa digmaan. Marami na ang nagbuwis ng buhay.

Good thing merong isang nagisip mula pa rin sa 6th Infantry Division na magretreat na. Isuko na muna at saka na lang ipagpatuloy ang laban pag muling umatake ang North Korea. Kahit may damage na nangyari, umatras ang South Korean soldiers at bumalik sa base. Sa ngayon, hindi pa naman umaatake muli ang North Korean soldiers. Pero darating at darating ang panahon na yung joke na iyon ay magkakatotoo.


So ayan, yung di makaintindi, just enjoy the story...

Ito naman ay love story...

Habang naglalakad si Grace, nakapulot siya ng isang diary, and naisip nya ito basahin. Ito ang nilalaman ng diary...

It all started this time... It all started as an acquaintance. Hindi kita kilala noon, this time lang talaga. I just can't tell it. Pero di ko kasi alam eh.

"I can see it in your eyes, I can feel it in your smile."

I appreciate it very much whenever you appreciate me. Pero siyempre, we all have our seperate ways. Nauna kang makakuha ng seperate way. Luckliy, bumalik ka sa mismong base point. Pero how can I?

Akala ko kasi, maari lang madaan lahat sa panlilinlang. Pero nagkamali ako. Ang ginamit ko na panglinlang, ay siyang kinahulugan ko ngayon. Wala na ako masabi. Pero sana, lagi akong makatingin sa iyong mapupungay na mata.


Awts. How sad is this story. Anyways, kwentuhang kaganapan naman tayo.

Ayun nga, shocking morning. Second, yung shocking tests. Third, shocking faces (for example, a stallion) and etcetera. Meron ding Group Interviews etc. Tapos uwian. Tapos case update dahil uwian.

The Classroom Case

This time, it really happened in the classroom. Gawin nating parang scriptwriting ang format.

Scene 1: sa isang maingay, magulo at maduming classroom, dalawang tao ang naguusap ng matahimik. Isang instructor, nasa late 20's, nakaupo sa teacher's chair, nakasandal ang kamay sa teacher's table. Ang isa, si Marie, nasa edad 15 nakaupo sa armchair, nasa tabi ng teacher's table at tahimik na nakikipagusap sa guro.

Dahil nga kahit nakatayo lang ako eh marami akong nasasagap, nasagap ko ang paguusap. It's all about one of our possible suspects, the outsider, Emmanuel. It's about inspiration something. Dahil nga sa ang nasaad na instructor ay alam ang sikreto ng kanyang mga tinuturuan, malamang ay nalaman din nya ang past nila ni Marie. Ito lang yung twist. Nung pauwi, luckily, kasabay si Marie at ang isang suspect, si Roan which happens to be part ng Foreigner Case. Meron pang ibang part ng classroom case na sina Crisostomo, Haydn at Bok. Parang nagninilay nilay si Marie. Possibly, effect ito ng paguusap nila ng nasabing instructor kanina ukol kay Emmanuel. Tapos medyo emotional din during that time si Roan. Tahimik lang. Parang may something...

As of now, di ko guguluhin ang kanilang solitude. Pero nagtatype pa rin ako sa blog ko.

Bukas, start of new days, start of another set of shocking tests. Goodluck.

P.S. Nasa links ko na ang blog ng isa kong kaibigan na si Dan Figueroa also known as Eagleman, Lao Tzu, Lu xiu zhang, Lee Kong King, Chinese Mafia, *Toot* *toot*, may gusto kay *tooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooot* hehe... Haba... Maraming issues and etc. Isa pa, sa mga Koreans out there, fictional po ang story. The story is fictional.