It's in her eyes

Sa blogger ako ngayon nagtatype ng post. Firstly kasi matagal tagal ko nang di ito ginamit since nagkaroon ako ng multiply site. So I decided to make my post in here today...


January 19, 2008

Maraming ibang ibang istorya akong nasilayan ngayong araw na ito. Masaya, malungkot, madrama, at kung ano ano pa. Sisimulan natin sa isang shocking story.

Umaga. Di pa ako nakakaalis, I feel something weird is going to happen. Pero dahil hindi ko pwede i-relate or isalaysay ang tunay na kaganapan, narito ang istorya na maaring pagnilaynilayan.

There was a war between the North and South Korea. Dahil ito sa paghahati ng border. Tila walang mananalo sa laban at magtatabla ito. Dahil dito, naisip muna nila magkaroon ng cease fire upang hindi masayang ang kanilang mga weapons pa at magkaroon ng panandaliang kapayapaan for 2 mos to give way para sa New Year. But North Korea was very insistent. Gusto nila mahati na ang border kaya nagsimula uli sila magbagsak ng missile sa Seoul. After ilang days, di na uli nagpadala ng troops or nagbagsak ng bomba ang North sa South Korea. Pero siyempre kahit di gumanti ang South Korea, nagiisip sila na gantihan din ang North. Merong 4 na sundalo mula sa 6th Infantry Division ang napadaan sa ilang North Korean soldiers. Hindi sila nakilala ng North Korean soldiers kaya nakalagpas sila at nakabalik sa base. pagkabalik nila ng base, kwinento nila sa kanilang commander na sila ay pinahirapan at inalipusta ng North Korean soldiers. Nagalit ang commander at nagpadala ng isang batalyon upang lusubin ang North Korean soldiers. As the war was going on, napagalaman ito nung 4 na sundalo na nagkwento sa commander at sinabi sa commander na joke lang ang lahat. Hindi naman talaga sila pinahirapan or whatsoever. Kumbaga nag joke lang sila. Pero huli na ang lahat, nakapagpadala na ng batalyon sa digmaan. Marami na ang nagbuwis ng buhay.

Good thing merong isang nagisip mula pa rin sa 6th Infantry Division na magretreat na. Isuko na muna at saka na lang ipagpatuloy ang laban pag muling umatake ang North Korea. Kahit may damage na nangyari, umatras ang South Korean soldiers at bumalik sa base. Sa ngayon, hindi pa naman umaatake muli ang North Korean soldiers. Pero darating at darating ang panahon na yung joke na iyon ay magkakatotoo.


So ayan, yung di makaintindi, just enjoy the story...

Ito naman ay love story...

Habang naglalakad si Grace, nakapulot siya ng isang diary, and naisip nya ito basahin. Ito ang nilalaman ng diary...

It all started this time... It all started as an acquaintance. Hindi kita kilala noon, this time lang talaga. I just can't tell it. Pero di ko kasi alam eh.

"I can see it in your eyes, I can feel it in your smile."

I appreciate it very much whenever you appreciate me. Pero siyempre, we all have our seperate ways. Nauna kang makakuha ng seperate way. Luckliy, bumalik ka sa mismong base point. Pero how can I?

Akala ko kasi, maari lang madaan lahat sa panlilinlang. Pero nagkamali ako. Ang ginamit ko na panglinlang, ay siyang kinahulugan ko ngayon. Wala na ako masabi. Pero sana, lagi akong makatingin sa iyong mapupungay na mata.


Awts. How sad is this story. Anyways, kwentuhang kaganapan naman tayo.

Ayun nga, shocking morning. Second, yung shocking tests. Third, shocking faces (for example, a stallion) and etcetera. Meron ding Group Interviews etc. Tapos uwian. Tapos case update dahil uwian.

The Classroom Case

This time, it really happened in the classroom. Gawin nating parang scriptwriting ang format.

Scene 1: sa isang maingay, magulo at maduming classroom, dalawang tao ang naguusap ng matahimik. Isang instructor, nasa late 20's, nakaupo sa teacher's chair, nakasandal ang kamay sa teacher's table. Ang isa, si Marie, nasa edad 15 nakaupo sa armchair, nasa tabi ng teacher's table at tahimik na nakikipagusap sa guro.

Dahil nga kahit nakatayo lang ako eh marami akong nasasagap, nasagap ko ang paguusap. It's all about one of our possible suspects, the outsider, Emmanuel. It's about inspiration something. Dahil nga sa ang nasaad na instructor ay alam ang sikreto ng kanyang mga tinuturuan, malamang ay nalaman din nya ang past nila ni Marie. Ito lang yung twist. Nung pauwi, luckily, kasabay si Marie at ang isang suspect, si Roan which happens to be part ng Foreigner Case. Meron pang ibang part ng classroom case na sina Crisostomo, Haydn at Bok. Parang nagninilay nilay si Marie. Possibly, effect ito ng paguusap nila ng nasabing instructor kanina ukol kay Emmanuel. Tapos medyo emotional din during that time si Roan. Tahimik lang. Parang may something...

As of now, di ko guguluhin ang kanilang solitude. Pero nagtatype pa rin ako sa blog ko.

Bukas, start of new days, start of another set of shocking tests. Goodluck.

P.S. Nasa links ko na ang blog ng isa kong kaibigan na si Dan Figueroa also known as Eagleman, Lao Tzu, Lu xiu zhang, Lee Kong King, Chinese Mafia, *Toot* *toot*, may gusto kay *tooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooot* hehe... Haba... Maraming issues and etc. Isa pa, sa mga Koreans out there, fictional po ang story. The story is fictional.

Cases REOPENED

Nagkaroon ng Case Holiday within these weeks. Una dahil sa papalapit na exams at ikalawa ay dahil sa ilang mga circumstances na unexplainable. Pero dahil tapos na ang case holiday, back to work muna tayo.

Bago ang lahat, nais ko munang i-reopen ang isang case. As far as I remembered, ang kasong ito ay hindi naipublish na naisara pero naisara ito officially ng Vintage Spy after gathering some information about the people involved in this case. Therefore, we call this,

THE CASE OF THE UNANSWERED QUESTION: REOPENED

To give a brief background kung paano naisara ang kaso, here it is...

It has come to an end na talaga. The Vintage Spy saw the process kung paano natapos ang pagtatyaga ni Vladimir. Celia finished it. She gave her last words and it was officially done. Natulog ng ilang buwan ang kaso. Dahil nga sarado na, hindi na binigyang pansin. Ngunit, as I was having the Case Holiday, I observed something. May "something" pa rin between kay Celia at kay Vladimir.

If it was second chance for Vladimir, hindi natin alam. Pero base sa mga nakikita at noobserbahan ng ilang spies, it shows that Vladimir is having his second chance on Celia. Gaya nga ng sabi ko dati, MALABO. Pero ang malabo kapag pinunasan, lumilinaw. Ilang proofs kasi ang naglitawan especially nung examination week.

As for now, hindi ko pa isasara ang kaso. If ever nga na nagkaroon si Vladimir ng second chance, that is what we are going to find out.

Actually hindi ko alam kung pwedeng pagisahin ko nalang ang kasong ito. Ngunit naisip ko na magkaibang individuality ang mga ito so gawin nating magkaiba. This case should be entitled,

The Classroom Case

Bakit classroom? Ganito kasi yan. Halimbawa sa isang bansa. Kung ang pangulo ng bansa ay mayroong kasong kinasasangkutan, hindi lang pangalan nya ang nasasangkot sa case kundi pati pangalan ng buong bansa. Anyways, ang tinutukoy ko na mairerelate sa case na ito ay ang The Foreigner Case

Ang Foreigner Case ay hindi pa naisasara. The case doesn't end there. Yung kanilang pagtitinginan, yung kanilang ngitian, mga usapan at kung ano ano pa, I know, may something. That's why this new case is formulated. Di ko alam kung halata ba talaga pero talagang nakikita ni Arsene. At kahit anong gawin nyang pagiwas, nakikita nya pa rin.

Pero we will not stick to ROAN being the primary suspect. Ganito kasi muna ang scenario...

Sa classroom, habang si Arsene ay nagaaral ng ilang mga cases nya para ipasa sa headquarters ng Vintage Spy, mayroon siyang nasabat na usapan. Lantad kasi ang usapan kung kaya't narinig nya kaagad. Isang tao, na itatago natin sa pangalang Fredo ang nagsabi na mayroong sinisinta si Marie sa paaralan. Hinuhulaan din ni Fredo kung sino ito ngunit kahit sino ang banggitin ni Fredo, dinedeny ni Marie. Meron din umextra pa na tao na itatago sa pangalang Bok, ang nagbabalak din hulaan kung sino ito. Ayaw din umamin ni Marie at ginagamit ang quote ni Florendo na "Whathhhever".

Bakit ko naisip na nasa loob lang ng classroom ang suspect? Una, hindi pagbabalakan, hulaan ni Fredo iyon kung sa buong paaralan ang pinapahula ni Marie. May malaking posibilidad na nasa loob ito mismo ng silid-aralan dahil sa ipinaglalakasan pa ito ni Fredo. Ikalawa, though meron ding probability na magkagusto si Marie sa taga labas ng silid aralan, hindi pa rin supisyente ang ilan sa mga napaghahalataan ni Arsene. Walang nahahalata si Arsene na kilos ni Marie sa labas ng silid aralan.

Sino-sino ang mga suspek?
1. Roan - sabi ko nga, mairerelate ang kasong ito sa Foreigner case. Parang meron silang pagkakaintindihan more than friends. Though walang istorya na lumalabas na may gusto si Roan kay Marie, pero dahil siguro sa ganitong pagkakaintindihan kaya posibleng magkagusto si Marie kay Roan.
2. Emmanuel - Hindi taga classroom. Walang konek sa buhay ninuman. Di naman siya nobody pero meron silang iisang organisasyon na sinalihan ni Marie. Meron din silang past ngunit kapag tinatanong si Marie ukol dito, dinedeny nya. Whatever the reason is, technologically speaking, meron pa rin nakikitang traces na may gusto pa rin si Marie kay Emmanuel.
3. Cris - Short for Crisostomo. Dahil tapos na ang reign ni Edward at Noli naman ang usapin ngayon, bakit hindi natin isama si Cris. Maaring may possibility din na si Cris dahil nung tinanong ni Fredo kay Marie kung si Cris, hindi agad sumagot si Marie at ngumiti lamang ito at kinailangan pang ulitin ni Fredo ang katanungan para sumagot muli si Marie ng "Sino pa." Ganyan kasi ang kadalasan ginagawa ng mga nagdedeny, nahihirapan magisip kung magdedeny o aamin na lang.
4. GI - sundalo siya. Di lang siya Amerikano so hindi siya Joe. Codename nya ang GI. Si GI, kung si Roan ay nakakatanggap ng 50% ng atensyon ni Marie, si GI ay nakakatanggap ng 20% nito dahil kaibigan ni Marie ang kalaguyo ni GI.
5. Fredo - Paano kung ayaw lang talaga umamin ni Marie na si Fredo nga?
6. Haydn - Hindi ito yung nobyo ni Belo. Codename lang itong Haydn. Posible rin na si Haydn dahil isa ito sa kanyang closest friend na lalaki sa loob ng paaralan.
7. Bok - Sabi kasi ni Bok, pwede naman isama ang sarili nya. Why not?

Kung mapapansin, napakarami pa ng possible suspects. Mahirap mag decide. tahimik si Marie ukol dito. But of course, Arsene will feed on hosts. For sure, merong madudulas dyan at maisasara ang kasong ito.

As for the Foreigner Case, it remains, unclosed.

Dafoe Case

Hindi pa nahuhuli ng batas si Dafoe. Wala na rin akong idea kung sa paanong paraan ko pa malalaman kung sino si Dafoe.




Enough of cases. Mahirap ang exams. Sobra. Pero wala ka nang magagawa dahil kailangan mong sagutan kung ano man ang inihain sa iyo. Whatever it is, we have to continue it. Anyways, magsisimula ang pagiging hagardo, bukas.

Gusto ko sana mag story-telling pero may pupuntahan pa ako. Another opportunity was lost but a sign was taken in advance.

Happy Birthday nga pala kay Master Bule.

Taoism

Nuong ako'y nasa 2nd year, sa aming pagaaral ng Asian Civilization, napagaralan namin ang tungkol sa Taoism. Well base on the book, ang philosophy ng Taoism is wag guluhin ang "flow of nature" which is the Yin and Yang. Kailangang maging balanse ito.

Why did I decided to relate this topic? Kasi ang istorya ngayon ay medyo may relation dito...

"It is not just me who makes my future but also the people around me." -D.S. Clarin

This is a story about an arms supplier at ang laban ng 2 bansa. Ang Germany at ang America ay may nagaganap na digmaan. Well dahil sa digmaan na ito, marami ang namatay at marami ang nasugatan. Marami rin ang mga nasirang bagay bagay. Ngunit isang araw, isang unknown person ang nag order ng napakaraming supply ng ammo at mga weapons sa Germany. Hindi nagdalawang isip ang arms dealer at itinanda ang mga ito thinking that yung money na napagbentahan ay magagamit nila pangayos ng mga nasira sa kanila during the war. Ngunit nagkamali sila. Di pa man nila nagagamit ang pera, nilaglagan na sila ng atomic bomb na gawa lang sa Germany ng America. Nalaman nila na ang bumili sa kanila ng napakaraming ammo ay ang kanilang kalaban mismo, ang America which leads to their downfall. Wala silang magagawa dahil pagkakamali din nila. Nagpabulag din sila sa pera. Wasak na ang Germany at sinabihan ang America na mag cease fire na sa Germany dahil sila ay susuko na at tinanggap na nanalo na ang America. Ngunit hindi kuntento ang Amerika sa ganoon lamang. Gusto nila mabura sa mapa ang Germany. Unknowingly sa Germany, nagpadala ng air strike ang America patungong Germany. Pagdating ng mga fighter jets, isa isa itong naglaglag pa ng mga bomba na tuluyang ikinabagsak ng Germany. Pero di pa rin nabura ang Germany. Nalaman ng Germany na America ang gumawa nito. Wala na rin silang magagawa. Wala na silang armas.


To admit the truth, why am I continually writing these fictional stories is that I'm so down right now. The truth is, everything I am relating is what really happens on me now. I did not start the joke, but the joke is on me. We can't expect too much. We don't have to. And we really shouldn't. Since I was young, I learned to be self-reliant. But as the saying goes, "no man is an island." That's for real. But, even if we cannot live alone, we can do some things better alone. Para sa akin, mas maganda mag trabaho ng mag isa. Walang gulo, walang problema, wala ka pang responsibilidad. Masaya ang may katuwang sa lahat ng dapat mong gawin. Pero bandang huli, hindi mo alam kung magpapatuloy ang kasiyahan mo. Darating ang time na you'll realize, "I should've been better if I am not in here." But it's too late. You are in there. You have to face it.

If anyone of you can read this, or kung kayo o ikaw na nagbabasa nito, tinamaan, just relax. Hindi ako galit. Gusto ko lang ishare sa iba kung ano ang nasa utak ko ngayon.

Since I was young, hindi ako madaldal na tao. Anyone can rely on me. Wala akong dinadaldal unless kailangang idaldal. I keep things on my own. Until such time na lahat ng bagay sa buhay ko, kailangang ako lang ang magdala. Wala akong pinagkukwentuhan. If ever may problem ako, why should I relate them the story. I know no one would understand or no one would care. They'll just make fun of you and stories about you. They'll just talk about you. So naisip ko itago lahat ng bagay. Naging secretive akong tao which has its own positive and negative effects. Positive in the sense na wala akong natatapakan dahil sa pagiging secretive ko. Wala akong nalalaglag dahil ayoko ang nanglalaglag. Sabi ko nga, pinaka ayaw ko sa mundo ang mga traydor. Negative siya in a way na sinasarili ko lahat ng bagay. Kahit di ko na kaya, kahit sinasabi nila na "let it out". Kasi I know wala rin naman silang magagawa para dito. They'll just give advices. Madaling magbigay ng advice. Pero kung ikaw na ang nanduon sa situation na yun, minsan kahit yung mga magagaling na pastor or advisers, humihina rin. Dahil sa pagiging secretive ko, maraming gustong umalam ng buhay ko.

Naging napaka-confidential ng buhay ko. Walang nakakaalam. LAHAT, namumuhay sa akala, issues, etc. Walang may alam ng totoo. Haka-haka ang lahat. Pero pilit nilang inaalam. Ang di ko maintindihan, isa lang ako sa mga tiny speck na nageexist sa mundo. Marami pang iba dyan. Di ko alam kung epekto ba yan ng panonood ng showbiz talk shows na inaalam ang buhay ng may buhay, makialam ng buhay ng iba at umepal sa kung ano anong gatherings para lang maka scope ng news. To admit, isa rin ako sa mga gustong makakuha ng balita. Maybe because of curiosity. But, I never broadcast it. Di naman ako si Boy Abunda para isiwalat ang buhay ng may buhay. Sakali man, akin na lang yun. Ni hindi nga alam ng tao na alam ko eh. Wala siyang idea na under surveillance na siya. Kasi ayoko makagulo sa buhay nya. he has to live his life and I don't want to mess up with anything in his plans. I let nature flow freely.

Pero ang masaklap, dahil sa dumaraming bilang ng gustong umalam ng mga bagay bagay ukol sa akin, it lead to my downfall. In the sense na halos mapahiya na ako. But they won't care. They only want publicity. Kumbaga sa talk show, wala silang pakialam kung mapahiya yung artista. Sasabihin pa nila "Isiwalat ang katotohanan!" eh mga P*tang ina pala sila, buhay nila di nila maayos tapos buhay ng iba pinupuna pa nila. Pinapahiya pa. Ang sa kanila kasi, maka rate ng malaki, mataas ang ratings kahit may nasasakripisyong buhay. They won't care. Marami namang artista eh. Ano kung bumagsak ka? Marami pa akong pwedeng i-tsismis.

All I want is freedom. I want peace. Kung gusto nyo ng tsismis, go f*ck yourself. In that case, meron kayong maibabalita at nang di kayo makaabala sa buhay ng may buhay.

Pasensya sa "word usage". I'm just so down kasi. And ida-down pa sa mga susunod na araw...


Ilang araw na lang, periodical na... Good thing may nasimulan na kami sa project sa P.E.


P.S. Sa mga Germans at Americans na nagbabasa ngayon, ang istorya po ay FICTIONAL. Anyways, if ever hindi pa kayo contented sa mga nalalaman nyo, may ipapaalam ako sa inyo.

Alamin nyo bakit ganyan kayo. Alamin nyo kung anong problema nyo sa sarili nyo. Yun lang.